Zo kwam Máxima’s jurk van Iris van Herpen tot stand

Tijdens het Japanse staatsbanket droeg Máxima een indrukwekkende jurk van Iris van Herpen. Zo kwam hij tot stand.

Wie op zoek is naar een comfortabele trui of een sterke broek, moet bij Iris van Herpen niet aankloppen. De Nederlandse ontwerpster creëert geen praktische kledingstukken, maar nieuwe werkelijkheden en mogelijkheden. Haar jurken zijn kunst met een grote hoofdletter K. Zo ook de jurk die Máxima droeg tijdens het staatsbezoek van de Japanse keizer. Ook al zijn we inmiddels ruim twee weken later, ik blijf er gewoon naar kijken. Hoe is de jurk gemaakt? Wat is het idee erachter? En wie daar zin in heeft, mag mij in deze blog vergezellen in die zoektocht.

Veel kunstige couturejurken die een patroon op de huid van de draagster moeten vormen, tonen veel huid. Voor een koningin is dit natuurlijk een no-go. Draagt Máxima een dergelijke jurk, dan is hij altijd voorzien van een huidkleurige, strapless basis. Zo ook bij dit ontwerp van Iris van Herpen.

Over de huidkleurige, strapless basis is vervolgens een flinterdunne laag tule aangebracht. Deze laag eindigt hoog in de hals. Wat hier zo knap aan is, is dat tule heel dun en kwetsbaar is. Toch is het Iris van Herpen gelukt om hier het patroon op aan te brengen.

Voor het patroon heeft Iris van Herpen crêpe de chine gebruikt, een hoogwaardige, soepelvallende zijden stof. Deze is zo bewerkt dat het een driedimensionaal (3D) reliëf heeft gekregen; de stof ligt er dus dikker op en heeft textuur. De stof is met een computergestuurde laser uiterst precies uitgesneden. Het patroon is parametrisch, wat betekent dat het patroon is ontworpen met behulp van wiskundige formules en computerdata (denk aan de vloeiende, futuristische vormen die je ook in de moderne architectuur ziet). Het is dus letterlijk een digitaal kunstwerk vertaald naar stof. Alex Nugent, een stagaire van Iris van Herpen, heeft op zijn Instagram beelden gedeeld van dit proces.

Bij het ontwerpen hield Iris van Herpen voor ogen dat de verschillende patroondelen vloeiend in elkaar zouden moeten overlopen. Zo zou de jurk zorgen voor “een architectonisch samenspel van diepte, licht en schaduw.”

Het resulteerde in de adembenemende jurk die je hieronder ziet. Diepe buiging voor Iris van Herpen en haar team!