Máxima brengt bijzonder bezoek aan Urk

Bij de meeste werkbezoeken kun je als verslaggever rustig achterover leunen. Er gebeurt simpelweg vrij weinig. Maar dat kan ik niet zeggen over het werkbezoek dat Máxima vandaag bracht aan Urk.

Het werkbezoek van de koningin draaide om het dagelijkse leven op Urk, waarbij initiatieven centraal staan die gaan over ondernemerschap, opgroeien, jongeren, ouderen en gemeenschapszin. Het bezoek begon bij de Baron van Ghent, een zorglocatie voor mensen met dementie. Voor Máxima bij het gebouw arriveerde, nam ze eerst uitgebreid de tijd voor het publiek. Er werden selfies gemaakt. hard gezongen en af en toe deelde de koningin zelfs een knuffel uit. Vooral voor de mensen met een verstandelijke ‘beperking’ nam ze uitgebreid de tijd.

Bij de Baron van Ghent werd duidelijk dat het onderwerp dementie voor Máxima inmiddels bekend terrein is. Haar moeder lijdt er ook aan. Bij de knutseltafels nam ze de tijd om te kijken naar de schilderwerkjes. Toen een meneer haar uitgebreid complimenteerde met haar uiterlijk, gaf de koningin aan dat ze voor Urk haar best had gedaan. Dat uitte zich in een hooggesloten jurk van Zimmermann en een opgestoken kapsel.

Tijdens het daaropvolgende gesprek zat ze naast een bewoner die graag zijn zegje deed. Voor hij van wal kon steken, feliciteerde Máxima hem eerst met zijn 60-jarige trouwdag. Dat had ze in de hofauto ingefluisterd gekregen. Dat de meneer 23 jaar oud was toen hij trouwde, en zijn vrouw 21, vond ze indrukwekkend. Dat dit op Urk heel gangbare leeftijden zijn, was haar blijkbaar niet verteld.

Bij vertrek kreeg de koningin een borduurlap overhandigd. Die viel in de smaak. ‘Ah, dat is mijn kleine hobby, vooral in de winter. Dank u wel.’

Vis, drank en gebed

Tijdens het tweede bezoek werd de koningin bijgepraat over robots en echo-apparaten die visgraten in zalm kunnen herkennen. Zo kan vis sneller en preciezer verwerkt worden.

Het derde onderdeel van het programma ging gevoelsmatig flink de diepte in. In café ’t Kuppien mochten jongeren vertellen wat het thee- en koffiecafé voor hun betekent. Daarvoor werden moodboards gebruikt.

Een van de jongeren vertelde over een leven met drank en drugs. Toen hij tot geloof kwam, verdween de leegte die hij in zijn hart vulde. Nu probeert hij bij het ’t Kuppien een vriend voor anderen te zijn. Een andere jongen bleek tot voor kort geen vrienden te hebben gehad. Op aanraden van zijn moeder ging hij eens een bakkie drinken in het café, wat al snel leidde tot vriendschappen. Nu hij weet dat het niet aan hem ligt dat hij op school geen aansluiting vindt, is zijn weerbaarheid toegenomen en is het pesten gestopt. Toen er tot afsluiting een lied werd gezongen over licht in de duisternis, pinkte de koningin een traantje weg.

Het bezoek werd afgesloten in de kerk. Hoe kan dat ook anders, zou ik bijna willen zeggen. Tijdens de rondrit over Urk heb ik wel meer dan vijftien kerken gezien. Tijdens een gesprek met jongeren over hun geloof, moesten de aanwezigen allemaal een kaartje kiezen die aansloot bij hun geloofsbeleving. Máxima koos voor een kaartje met biddende handen. Bidden omschreef ze vervolgens als een moment van bezinning. “Kracht vinden voor jezelf, en ook hulp durven vragen. Ook dat zorgt uiteindelijk voor weerbaarheid.”

Ps. Tien punten voor wie de de razende reporter van MKM spot.

Mode Máxima: een Zimmermann voor Urk

Omdat ik de tekst dit keer van A tot Z zelf neergepend heb, hoop ik natuurlijk dat je ook over de inhoud van het bezoek hebt gelezen. Maar natuurlijk, het plaatje doet er óók toe. Zeker als de koningin extra haar best heeft gedaan. Voor Urk zocht ze een jurk uit van het Australische label Zimmermann. Het ontwerp met opstaand kraagje en een lange knopenrij middenvoor debuteerde in 2019 en kwam vandaag voor de vijfde keer in beeld.