Máxima’s hoed met leren accenten: een echte Dior of een kopie?

Ik vind het beslist niet haar mooiste hoed, maar het zou zomaar kunnen dat we het wel hebben over een mode-icoon. Laten we daarom Máxima’s zwarte hoed met leren accenten maar eens onder de loep leggen.

Als je denkt aan Christian Dior, denk je waarschijnlijk aan die prachtige, wijd uitlopende rokken van de “New Look” uit 1947. Maar wist je dat die hele, super elegante look niet compleet was zonder de perfecte hoed? Dior was een genie, en hij wist: de hoed is de kroon op het werk!

De hoed als must-have

Voor Dior was een hoed veel meer dan alleen een accessoire. Het was een essentieel onderdeel dat de elegantie van de draagster benadrukte. In de jaren ’50 en ’60, toen Dior de modewereld domineerde, was het simpelweg not done om de deur uit te gaan zonder je hoofddeksel. Om het beste resultaat te krijgen, koos hij voor ervaren modistes, luxe stoffen en architectonische, sculpturale ontwerpen.

Elke hoed paste perfect bij de collectie. Was de jurk dramatisch? Dan was de hoed dat ook, vaak met een brede rand of weelderige veren. Denk maar aan de jaren ’50-hoed à la Dior, die Máxima droeg tijdens het staatsbezoek aan Oman. Haar rok was wijd, dus haar hoed ook.

Máxima’s hoed à la Dior

In de jaren zestig werd de mode strakker, en daarmee de hoeden minimalistischer. De hoed die in deze blog centraal staat, is daar een goed voorbeeld van. Het ontwerp bestaat uit een bolvormige hoed, die door het ontbreken van een rand doet denken aan de dophoedjes die je destijds ook veel zag. Bij de rand is het ontwerp voorzien van twee stroken leer, die elkaar aan de voorzijde kruisen. In Máxima’s hoedenkamer is een sterk vergelijkbaar ontwerp te vinden. Ze droeg hem voor het eerst tijdens de Nationale Dodenherdenking van 2011.

De originele Dior-hoed.

Het exacte model van Máxima’s hoed kan ik op de vintagewebshops niet terug vinden. Wel veel soortgelijke, zoals je er hierboven ook een van ziet. Omdat de koningin wel vaker Diors uit de jaren ’50 en ’60 laat namaken, vermoed ik dat het om een kopie gaat. Hopelijk komt de hoed ooit nog op de website van Koninklijke Verzamelingen terecht. Dan kunnen we dit mysterie ook weer afvinken.