Achter de schermen wordt er altijd hard gezocht naar de merken van de koninklijke kleding. Soms duurt het maar een paar seconden, en zo af en toe heb je er een jurk bij die maanden of zelfs jaren duurt. De maxi-jurk die Máxima droeg tijdens het staatsbezoek aan India behoort tot die laatste categorie.
In oktober 2019 brachten Willem-Alexander en Máxima een staatsbezoek aan India. Op dag twee prikten ze een vorkje met Diya Kumari. Deze mevrouw is een Indiase politica en bovendien lid van de koninklijke familie van Jaïpur. Hoewel de ontmoeting niet op het officiële programma werd vermeld, gaf Diya Kumari wel een foto vrij via sociale media. Op het kiekje draagt Máxima een maxi-jurk met een drukke print. Lange tijd dacht ik dat het een ontwerp van Etro zou zijn. Máxima heeft immers meerdere ontwerpen in deze stijl van het Italiaanse modehuis.
Hier kocht Máxima haar maxi-jurk van staatsbezoek India
Ondanks het doorploegen van allerlei collecties en tweedehands websites, dook Máxima’s jurk nergens op. Gelukkig kreeg ik vanmorgen de gouden tip binnen: Máxima had de jurk gekocht bij Camilla. Het gezicht achter dit Australische label is Camilla Franks. Volgens de welluidende brandstory staat deze ontwerpster bekend om haar herkenbare ‘globetrotter-esthetiek’ en innovatieve ontwerpen. Het globetrotter-idee zie ik inderdaad terug in Máxima’s jurk, want nu ik scherpere beelden heb gezien van de print, waan ik me opeens in Japan.
Sinds de start in 2010 is het merk Camilla flink gegroeid. Inmiddels worden de ontwerpen verkocht in 55 landen. De prints worden met de hand getekend en geschilderd door eigen kunstenaars, de kledingstukken worden met de hand gesneden en genaaid.
Twee keer per jaar vertrekt Camilla Franks op een nieuw wereldwijd avontuur, op zoek naar inspiratie voor haar volgende limited edition collectie. Ze dompelt zich volledig onder in elke nieuwe bestemming en al haar facetten: van textiel, muziek en architectuur tot kunst, eten, cultuur en het dagelijks leven. Met meer dan 40.000 foto’s, talloze uren aan beeldmateriaal en een hart vol verhalen van haar wereldwijde omzwervingen, keert Camilla terug naar Sydney. Daar start het ontwerpproces samen met haar team van eigen kunstenaars en ontwerpers. Voor de collectie van Máxima’s jurk vormde Japan de inspiratiebron. De stof is honderd procent zijde, het borduurwerk bestaat uit kristal. Aan de jurk hing een prijskaartje van 815 euro.
Onflatteus geheel, met die losse haren, brede grove ceintuur en (te) lange floddermouwen.
Als maxi-rok met een zwarte of rode top nog wel leuk te dragen tijdens vakantie in Griekenland of Argentinië.
Haren in een pittig knotje en voilà….!
Wat een leuke jurk. Die mag ze vaker dragen. Leuk voor een bezoek op een zonnige dag.
Máxima heeft mooiere maxi jurken in haar kast hangen. De riem doet ook niet echt goed.
Op de close up foto vind ik het patroon best heel mooi. Maar vanaf verder weg bekeken wordt het wel een heel druk geheel.
Wel ontzettend leuk dat de herkomst van de jurk is gevonden👍
Mooie zijde, druk bedrukt 😃
Ik zou er graag Mamalou, naast Pipo op de wagen mee gezien hebben 😄
👍🤣
Wat geweldig knap gevonden! De jurk zelf vind ik te druk; te veel verschillende patronen door elkaar waardoor ze niet echt tot hun recht komen. Japanse patronen kunnen zo ongelofelijk prachtig zijn. Ik zie de kristallen niet maar die zullen in ‘het echt’ vast te zien zijn. Wat me wel opvalt aan de foto is dat mevrouw Diya Kumari wel erg knel staat, ze lijkt er zelfs een beetje benauwd van te kijken. Maxima en WA zijn beiden lang terwijl mevrouw Kumari voor Indiaanse begrippen echt niet klein is.
In India staan mensen nooit zo dicht naast elkaar. Ook getrouwden niet. En ook niet op een foto 🙂
Hè, nu snap ik het even niet . Ik lees net dat het in India heel gebruikelijk is, om dicht naast elkaar te staan op foto’s. Zelfs met de armen om elkaar heen.
Dit, omdat de cultuur heel hecht en sociaal is.
W.A. heeft zijn arm om mevrouw heen geslagen, zou hij dat ook gelezen hebben en daarom gedaan hebben 🤓🖐🏼
Niet in die kringen 🙂
Oh, ik zie dat ik even door had moeten lezen, vond jij ook al.
Lol. Het is echt ‘not done’ in de Indiase cultuur. En als men zich zou inlezen dan is afstand houden een vd eerste dingen die worden aangeraden. Personal space is belangrijk.
Eens met Roos als de jurk van maxi naar midi zou gaan en een leuke espadrille eronder, dan wordt het misschien nog leuk. Maar krijg nu beetje little house on the prarie vibes
Ik had een andere lange jurk gedaan, bv die met die strepen, als stropdasjes?een paar jaar geleden.
Er was eens… lang geleden… een tijd dat dit soort soepjurken helemaal hip waren. Brr, weg ermee of lekker bij het Griekse zwembad ‘s-avonds.
De stof van deze jurk is druk, maar wel erg mooi.
Het model van deze jurk is te zwaar.
De aangezette en geplooide onderkant maakt het te veel en te “soepig”. Die eraf halen en een midi- lengte van maken, de mouwen ophalen (of omslaan) en dit is een prachtjurk.
Ik ben eerlijk gezegd niet zo van de lange bloemetjesjurken. Het worden al snel van die soepjurken. Dit vind ik er ook een.
Ik vind de jurk origineel, maar ook nogal véél … Jammer van die donkere riem, die de boel in 2 hakt. De jurk zonder HM erin vind ik wel mooi, maar ik twijfel of ik dit een goed model voor haar vind …
Anna, ik denk je het uitstekend hebt verwoordt.
Het is gewoon, veel,
Druk dessin, druk patroon door de strook onderaan, v hals met stofverwerking, lange mouwen , met weer stofverwerking.
Losse haren, ik vind het geen succes.
Misschien op een avond in Griekenland nog eens dragen?
Weet iemand misschien ook meer over deze jurk? https://www.modekoninginmaxima.nl/wp-content/uploads/2022/07/bhutan04.png
Of dit vest? https://www.ppe-agency.com/500px/Aug2010/PPE10082405.jpg
Hoi Josine,
De jurk die ze in Bhutan droeg zou dat van het merk Rianna+Nina (https://riannaandnina.com/) kunnen zijn? Ze hebben ook “one of a kind”, dus misschien even een mailtje eraan wagen?
Wat leuk dat iemand je dit stuurde en mooi om het patroon nu beter te kunnen zien!