Er wordt al járen geschreven over een mogelijke comeback, maar echt doorbreken lukt het mantelpak nog niet. Daarom in deze blog een ode aan het koninklijke mantelpak, met Máxima als rode draad.
Wie kijkt naar de koninklijke mode van 2026 ziet veel broekpakken, wijde bloemetjesjurken en seperates (losse tops en broeken/rokken). De mantelpakken zoals die járenlang de norm waren, zijn langzaam maar zeker buiten beeld verdwenen. Zonde, want wie een beetje uit de buurt blijft van de tuttenpakjes met vormeloze jasjes en vierkante rokken, kan een geweldige look neerzetten.
Om te begrijpen waarom het mantelpak zo’s iconische status heeft, moeten we even terug naar de vroege twintigste eeuw. Het was niemand minder dan Coco Chanel die in de jaren twintig de modewereld op zijn kop zette met haar revolutionaire tweedelige kostuum. Ze bevrijdde de vrouw uit het knellende korset en introduceerde een comfortabel, soepel jasje met een bijpassende rok die tot net onder de knie viel.
In de decennia die volgden, transformeerde het mantelpak van een symbool van emancipatie naar het uniform voor de werkende vrouw. Denk aan de iconische, vrouwelijke New Look van Christian Dior in de jaren veertig en vijftig, en de pastelkleurige mantelpakjes van First Lady Jackie Kennedy in de jaren zestig. Ook aan het hof waren ze dól op het jasje met de bijpassende rok. In eerste instantie droeg Beatrix pakjes à la haar moeder Juliana, later werd het hipper en meer à la Jackie.
In de jaren tachtig werd het pak veel gedragen naar kantoor, het liefst met dikke schoudervullingen.
Toen Máxima rond de milleniumwissel ten tonele verscheen, waren de pakjes weer wat slanker van formaat.
Máxima en het koninklijke mantelpak
Hoewel er tegenwoordig al járen wordt geschreven over een mogelijke comeback, lukt het het mantelpak in het huidige straatbeeld nog niet echt om definitief door te breken. Waar de power suit met broek de afgelopen tijd de modewereld volledig domineerde, blijft de combinatie met een rok ietwat in de schaduw staan. Jammer, want een mantelpak levert negen van de tien keer een vrouwelijk, elegant én verzorgd totaalplaatje op. Laten we kijken naar wat mooie voorbeelden.
Een van mijn favorieten is dit mantelpak van Frans Hoogendoorn uit 2001.
Ook voor herhaling vatbaar: een mantelpakje met dierenprint.
Door de omgeslagen mouwen oogt dit pak van Graciela Naum ook gelijk vlot(ter).
Zwart en heel stijlvol: Máxima’s zwarte mantelpak van Frans Hoogendoorn.
De lichtgrijze en de lila zijn tuttig en geen reclame voor het mantelpak.
De Nathan die ze droeg in Belgie is echter top. De zwarte is charmant en de panterversie laat zien dat het ook pittig kan. Dus ik ben voor het mantelpak, maar dan wel met een kritische blik in de spiegel kopen.
Ik vind het gele pakje Beatrix geweldig staan!
Het rode pakje met de strik middenvoor is een toppertje. Ze zou het best nog een keer kunnen dragen.
Oh ik snapte niet echt waarom er zoveel enthousiast worden van een mantelpak maar hier zitten idd leuke dingen tussen! Maar de balans slaat wel snel om naar tuttig denk ik..
Zijn er ook wel wat meer baggy modellen in maxima haar kast? En heb je zelf eigenlijk een mantelpak? Ik ben wel benieuwd waar je die dna hebt gekocht!