Vaak als Máxima een kledingstuk na één keer dragen in de kast laat hangen, begrijp ik het wel. Iedereen koopt weleens een outfit waarvan je later denkt: what-was-I-thinking? Maar bij dit leuke jasje van Máxima begrijp ik er helemaal niks van.
Het jasje debuteerde Máxima in 2006, tijdens de overhandiging van een cheque aan Stichting Nyenburgh. Het kledingstuk is klassiek in de goede zin van het woord. Gemaakt van tweed, een strakke kraag, afgeronde voorpanden en een ceintuur voor wat extra taille. Máxima combineerde hem met een witte top en broek. Na het geslaagde debuut verdween het jasje in de kast, en twintig jaar later hebben we hem nog steeds niet teruggezien. Zonde, want dit kledingstuk kan met de juiste combinatie zeker nog een leuke look opleveren voor 2026. Hoe zou jij hem nog een tweede kans willen bieden?
Oh ja, heel mooi jasje. Ik vind de combinatie met wolwit prachtig (wat een mooi model broek!) en er piept ook een leuke parel-ketting onderuit. Volgens mij de ketting die ze ook eens droeg bij een scheepsdoop toen ze volledig in het blauw was (geweldige outfit, of misschien kwam dat omdat ik toen zo weg was van haar – dubbele – ketting?). Ik denk dat dit jasje ook mooi kan met rood, met lichtblauw, met limegroen, alle roze en oranjetinten. De mogelijkheden zijn oneindig. Ik zou het graag nog een terug zien. Ze kan ervoor kiezen een gesp aan de riem te laten zetten, zodat het minder een bulkknop geeft?