In de reacties op deze website gaat het regelmatig over Máxima en de koninklijke waardigheid. Maar wat is dat eigenlijk? Een beschouwing.
Ze wonen in een eeuwenoud paleis, worden bediend door lakeien en krijgen jaarlijks bijna 9 ton vliegbudget. Dat de Oranjes een bijzonder leven leiden vol privileges en voorrechten, zal niemand ontkennen. 365 dagen per jaar, 24 uur per dag worden ze op hun wenken bediend. Nooit staat er een volle wasmand te wachten op Hare Majesteit en in zijn vrije tijd hoeft Zijne Majesteit niet door de knieën om onkruid te wieden. De keerzijde is dat de familie Van Oranje nooit eens rustig naar de Efteling of de Huishoudbeurs kan gaan. Alle pracht en praal betalen ze met het inleveren van een groot deel van hun privacy en keuzevrijheid.
Er zijn maar weinig mensen die met de Oranjes willen ruilen. Toch is hun plek niet voorgoed verzekerd. Als Willem-Alexander en Máxima stevig in het zadel willen blijven zitten, zullen ze zichzelf apart moeten zetten van het volk. Hoewel ze achter de schermen heus weleens een vaatwasser inruimen of driftig op elkaar schelden, is hun bijzondere positie alleen veilig als ze zichzelf weten te presenteren als een bijzondere, keurige en voortreffelijke familie. Zodra het onderscheid vervaagt tussen de koninklijke familie en het volk, rijst onvermijdelijk de vraag: Waarom zij wel en wij niet? Mystiek en waardigheid zijn om die reden geen ouderwetse franje, maar een noodzaak voor het voortbestaan van de monarchie.

Hoedjes en een rode loper
Het valt me op dat het koningspaar zich de laatste jaren steeds meer richt op de inhoud. Ik twijfel er niet aan dat dit voortkomt uit oprechte interesse, en dat is prijzenswaardig. Maar het kent constitutioneel gezien ook een gevaar. Een koning is immers geen minister. Vanwege de ministeriële verantwoordelijkheid kan Willem-Alexander geen scherpe debatten aanzwengelen of maatschappelijk vuurwerk afsteken. De inhoud van de koninklijke bezoeken is daardoor vaak een tikkeltje saai en braaf.
Als je vanwege alle kaders inhoudelijk al niet kunt uitblinken in spektakel, en je sloopt aan de buitenkant ook nog de magie weg – geen hoed, de rode loper opgerold, de bloemen bedankt en de couture ingeruild voor een doordeweeks broekpak met een al te losse coupe- wat blijft er dan over? Het gebeurt geregeld dat de gastvrouw op locatie er feestelijker en netter uitziet dan de koningin zelf. Zo brokkelt mijns inziens de koninklijke waardigheid langzaam af. Maar wat houdt die waardigheid nou precies in?

De invulling dat dit begrip verschilt per persoon. Een bewoner van de Veluwe verlangt doorgaans een ander soort soberheid en gezag dan iemand op de Amsterdamse grachtengordel. Ik weet dat dit een stereotypering is, maar ik denk dat hij in grote lijnen wel klopt. Gelukkig kunnen we het begrip ‘koninklijke waardigheid’ ondanks de verschillende verwachtingspatronen samenvatten in drie pijlers.
Pijler 1: rust, beheersing, continuiteit
Bij koninklijke waardigheid moet de rol altijd zwaarder wegen dan de mens achter de kroon. Het draait niet om Willem-Alexander of Máxima als privépersoon, maar om het ambt dat zij vertegenwoordigen. Zodra hun eigen menselijke verlangens de overhand krijgen – zoals bij de misrekening van de Griekenland-vakantie- brokkelt dat gezag direct af. Dat het ook anders kan, bewijst de herdenking op de Dam. Daar staat het koningspaar er niet als ‘Willem-Alexander en Máxima’, maar puur als symbool van het land: strak, neutraal en waardig.

Pijler 2: stijl en representatie
Kleding en verzorging zijn voor een koningin nooit ‘zomaar een outfit’; het is een taal. Dat snapt Máxima als geen ander, want er hangen heel bewust verschillende stijlen in haar kast. Een strak broekpak is immers prima als ze op pad is voor haar werk bij de VN of financiële gezondheid. Maar een Koningsdag of staatsbezoek vraagt simpelweg om meer grandeur. Een té alledaagse outfit op een feestelijk of formeel moment wordt door het publiek niet gezien als ‘gezellig gewoon’, maar als een gebrek aan aandacht.

Dat geldt net zo goed voor de details van de verzorging. In de Netflix-serie The Diplomat zit daar een treffende scène over. De hoofdpersoon is ambassadrice, maar het ambt van vicepresident lijkt haar wel wat. Zodra de huidige vicepresident daar lucht van krijgt, komt ze met een opvallende waarschuwing. “Als je haar slordig zit, zien mensen slordigheid. Ze denken meteen dat je de boel inhoudelijk niet op orde hebt.” Het is exact om die reden dat ook Máxima’s blonde lokken in de reacties hier zo vaak besproken worden. Een loswaaiende coupe trekt de aandacht weg van de inhoud. De lat voor stijl en decorum ligt bij het koningshuis nu eenmaal een flink stuk hoger dan bij de rest van Nederland.

Pijler 3: behoud van decorum
Door naar de laatste pijler. Te veel ‘gewoon doen’ sloopt uiteindelijk ook de betovering. Kijk maar naar Engeland: de knuffeldrang van Meghan Markle viel bij veel mensen helemaal niet goed, en toen koning Charles live op camera woedend werd op een lekkende pen, vond iedereen daar wat van. Natuurlijk willen we menselijkheid zien, maar wél met een zekere etiquette.
Bij koning Willem-Alexander schuurt het soms ook, maar dan door het enorme contrast. Het ene moment staat hij met een gek hoedje luidkeels te schreeuwen bij een sportwedstrijd, en het volgende moment leest hij vormelijk de Troonrede voor. Als die twee werelden zó ver uit elkaar liggen, krijgen mensen al snel het gevoel dat hij ‘koninkje staat te spelen’ in plaats van dat hij het écht is. Een beetje emotionele zelfbeheersing is nou eenmaal de sleutel om geloofwaardig te blijven.
Balans
Het koningspaar staat al met al voor een ingewikkelde spagaat. Aan de ene kant willen ze benaderbaar en inhoudelijk betrokken zijn, aan de andere kant moeten ze de afstand bewaren die nodig is om hun privileges te rechtvaardigen. Het volk wil namelijk helemaal ‘gewone Nederlanders’ op de troon. Dat betekent niet dat er geen ruimte is voor de mens achter de kroon. De beelden van Máxima en Alexia op ADE gingen hartstikke viral en zorgden zelfs in het buitenland voor lovende koppen. Maar naast het tonen van het alledaagse moeten ook de magie en het decorum niet vergeten worden. Geef statieportretten vrij, laat prinses Alexia schitteren met een diadeem en koester de hoeden, de kleding en de tradities. Want zodra de koninklijke waardigheid en de mystiek verdwijnen, blijft er onderaan de streep alleen een heel duur instituut over.
Mijn mening:
Ieder vult het koningschap in op zijn/haar eigen manier passend bij persoonlijkheid en de omstandigheden.
Iemand anders laten zijn dan hij/zij werkelijk is is onwenselijk en gaat niet werken.
Een belangrijke natuurkundige wet zegt: actie – reactie. Dus na Beatrix is WA veel losser en na hem zal Amalia het weer op haar manier gaan doen.
Je kunt je meer “thuis” voelen bij een stijl van de ene dan van de andere vorst. Prima, maar dat wil niet zeggen dat de stijl van de ene beter is dan van de andere.
Het geeft alleen weer wat beter bij jou past, maar niet dat dat geldt voor 18 miljoen andere Nederlanders met hun voorkeuren.
Owh haha, die laatste foto! Van de straat gewoon🤭
Ik snap best dat je wil laten zien, ook naast de sporters te willen staan en wilt delen in hun enthousiasme, maar dit is gewoon buiten alle perken.
Zouden ze met een potje hockey thuis ook zo naar elkaar doen? Niet zo raar dat Alexia naar Londen is vertrokken, ‘Lieve beste pa ik kan dit niet meer aan 🥲’.
In vergelijking met de foto’s van staatsbezoeken en je die gezichten in de plooi ziet, denk ik wie zijn jullie nu eigenlijk?!
Veelal ontkom ik er niet aan om het Nederlandse koningspaar te vergelijken met de buitenlandse royals, en kom dan tot de conclusie dat het Nederlandse koningspaar in negatieve zin afwijkt.
Hun burgerlijkheid valt n.m.m. mede af te lezen aan de metamorfose van de blauwe salon die er nu werkelijk niet meer uitziet, evenals de typische verlichting in de hal en de blauwe ledverlichting op de trappen. Ook de groene salon (nu dna-kamer) is zijn grandeur kwijt. Weinig gevoel voor historie en traditie.
Moet erbij zeggen dat ze zich bij groot gala redelijk okay presenteren en uitdossen.
Het Britse koningspaar verliest ook diens waardigheid… haha. Ik zag een Camilla in een nachtjapon met verwaaid haar en die snel de paraplu meenam en Charles verbouwereerd in de regen achterliet…. whaha.
Interessant wat men al dan niet als “waardig” ziet en of dat belangrijk is. Vraag me af of dit ook per land verschilt. De monarchie van Spanje heeft op het moment bijvoorbeeld 0,0 magie, maar ook daar is ongetwijfeld over nagedacht.
“Alle pracht en praal betalen ze met het inleveren van een groot deel van hun privacy en keuzevrijheid”. Dit zegt Josine, dat is een feit en dat gaat niet over het gevoelen van Willem-Alexander en Maxima. Leuk zal het niet persé zijn maar het is wel een ‘offer’ wat zij brengen. Mijn mans werk brengt ook ongemakken voor ons persoonlijk mee, dat mag ik toch zeggen zonder gelijk de reactie te krijgen: had je niet met hem moeten trouwen. Hoewel niet altijd leuk neem ik dat ongemak. Ik ben blij dat ze dit ambt op zich nemen en ik vind dat vaak tekort gedaan wordt aan hun hart voor Nederland en dat ze serieus hun rol pakken. Ik vind het heel jammer dat het alleen nog ceremonieel is en ik neem mn petje af voor hoe zij dit invullen als twee hele intelligente mensen. Verder vind ik het prima dat een ander meer hecht aan een bepaald decorum.
Ohw dit ⬆️ was bedoeld als reactie op de laatste zinnen van IngridK
Heel mooi verwoord. Nog niet zo makkelijk om daarop te reageren!
Vooropgesteld, ze kunnen het nooit alle Nederlanders naar de zin maken.
Mij in iedergeval niet meer.
Ze kunnen dan ook maar beter zichzelf blijven.
Dat er commentaar geleverd wordt, is volkomen normaal. Dat is nooit te voorkomen, wat ze ook doen of laten.
Veel daarvan komt ze toch niet onder ogen. Bovendien, kunnen ze wel tegen een stootje, en ik heb ook niet het idee dat ze zich er wat van aantrekken.
Na de Griekenland affaire even een meewarig gezicht trekken, hun boosheid proberen wat te verbloemen en weer door.
Er zijn meerdere dingen die mij persoonlijk tegenstaan.
Die zaken hebben wel invloed op mijn respect voor ze. Dat is soms nihil, terwijl ik zeker voor de monarchie ben.
Ik ben ook helemaal voor een monarchie, daar moeten we dankbaar voor zijn, je moet er niet aan denken om elke 4 jaar zo.n circus te hebben als in Amerika
Maar ben ik trots op op ons koningshuis, ? helaas, heel vaak niet, en dat vind ik oprecht jammer, want ik wil zo graag wél trots op ze zijn .
Op wat ze doen,wat ze uitstralen, hun bewogenheid ,
Gelukkig was ik wel trots op onze koning hoe hij eerlijk en oprecht heeft laten onderzoeken over ons koningshuis in de tijd van slavernij ed.
Maar ik geef de moed niet op, want ik geloof dat WA echt wat wil betekenen voor ons land .
En hij kan het, daar vertrouw ik op
Ook ik heb eens opgezocht wat koninklijke waardigheid nu is.
Pijler 2 decorum en etiquette = balans tussen benaderbaarheid en behouden van gepaste afstand, tradities en waardigheid ( zoals formele kleding, staatsportretten en protocol) en
pijler 3 is zelfbeheersing. = emotionele kalmte en her vermijden van inschattingsfout die het koningshuis kunnen schaden.
Maar vooral: dat de rol van het ambt zwaarder weegt dan de persoon die de kroon draagt.
Wat mij betreft gaan WA en Maxima hier de mist in maar ook bij pijler 2 en 3.
Josine schrijft in het begin van dit blog dat ze hun bijzondere positie alleen kunnen veilig stellen als ze zich presenteren als een bijzondere, keurige en voortreffelijke familie.
Tja, nou dat zijn de Oranjes niet. De Oranjes kennen hun schandalen en dat geldt ook voor andere koninklijke families. Dus nee, het zijn geen bijzondere mensen. Door geboorte en huwelijk zijn ze terecht gekomen op deze positie / functie zonder daar enige prestatie voor geleverd te hebben. Ze gaan ook dagelijks naar het toilet om hun menselijke vieze afval te lozen, net als ieder ander.
De monarchie is een instituut, WA en Maxima hebben daar binnen een functie die ze met koninklijke waardigheid behoren uit te voeren. Ze worden er dik voor betaald en het heeft helemaal niets te maken met een sprookje. Verlies van privacy, WA had zijn rechten kunnen opgeven en Maxima hoefde niet met hem te trouwen.
Ik meen te hebben gelezen ( boek Marcia Luyten) dat Máxima mede door haar moeder leerde niet af te wachten, maar zichzelf te ontwikkelen, discipline te tonen en kansen te benutten. Máxima schreef eens in haar schoolboek bij de vraag Wat zijn je ambities? ‘Teveel om op te noemen’ Ik denk dat dit alles maakt, dat zij zich in de functie als Koningin als een vis in het water voelt.
Er is natuurlijk veel geschreven over Maxima, waar of niet waar. Ik heb ook gelezen dat de moeder van Maxima, die eerder de nanny was vd 1ste leg van Maxima’s vader, zeer ambitieus was mbt haar kinderen. Zoals het feit dat de kinderen naar een privé school moesten. Dat Maxima heeft meegekregen zich te ontwikkelen, geloof ik en is niets mis mee. Maxima zou vroeger ook al eens geroepen hebben dat ze later met een prins gaat trouwen..
Ik word wel eens kriegel van het gedoe over gebrek aan privacy wat koningspaar en kinderen zouden hebben, door henzelf en/of anderen die dat sneu vinden. Nou, in oktober wist niemand waar ze waren. Oranjes kunnen er zelf soepeler mee omgaan en Oranjes hebben pers ook nodig om ( eningszins) zichtbaar te blijven. Voor dit leven heeft Maxima willens en wetens gekozen door met WA te trouwen. Ze werd niet gedwongen. En Maxima houdt van het leven dat WA haar biedt met alle glitter, glamour, VN werk etc. Ik geloof dat Maxima niet met WA getrouwd was als hij gewoon geschiedenisleraar ( zijn studie) was op een middelbare school, in een gewoon huis woonde in een gewone woonwijk.
Een interessante vraag die daaruit voort kan vloeien : is een man of vrouw aantrekkelijk omdat hij/zij macht heeft, of krijgt hij/zij juist meer macht omdat hij/zij aantrekkelijk, charismatisch en zelfverzekerd is?
Ik denk persoonlijk ook niet dat Maxima met Willem was getrouwd als hij een gewone burger was geweest met een 9 tot 5 baan. Wellicht hadden ze elkaar dan ook niet eens ontmoet.
Feit blijft wel dat ze al jarenlang lijken te ‘sparken’ met elkaar.
Had Max dan Willems maîtresse moeten worden dan als ze geen koningin wilde worden??
Interessant artikel Josine! Het blijft altijd de juiste balans zoeken. Voor iedereen ligt die balans anders en dat maakt het koningschap ook zo ingewikkeld (en misschien ook wel niet meer van deze tijd).
Inderdaad. En de balans ligt voor iedereen anders. Denk maar aan de Pride deze zomer. Op Insta kwam ik voornamelijk lovende reacties tegen. Maxima werd uitgeroepen tot de Queen van de queens. Maar ik las daarnaast ook zeer afkeurende reacties. Vooral omdat de koningin naast schaarsgeklede mensen hadden gestaan. Dit had de koninklijke waardigheid aangetast. En zo zie je maar weer: een situatie, twee heel uiteenlopende meningen.
Het kwam de zogenaamde critici over schaarsgeklede mensen naast de koningin heel goed uit om hun homofobie even weer onder de aandacht te brengen. Het standaard fophef recept en zeer onchristelijk.
Het was mijn kritiek niet, maar ik denk niet dat dit per se homofoob was. Als er een heterofeest was geweest met schaarsgeklede mensen en Máxima zou daarbij zijn, dan was de kritiek denk ik hetzelfde geweest. Het zijn gewoon twee heel verschillende werelden.
Ze doen erg hun best om in de breedte hun rol te vervullen. En ik ben blij dat WA naast koning toch zn eigen passie als piloot kan doen en dat niet 1 van zn eerdere vriendinnen queen is geworden. Maxima heeft hem en t koningshuis een boost gegeven (dat Beatrix goed voorzag). Tja, niet alles kan perfect dus ik kan leven met een enkele keer piekhaar.
Dus Josine, ook Maxima heeft jouw positie en verdienmodel gebracht. Althans als start.
WA zn enthousiasme met sport is zo echt, ook daar kan ik goed mee leven maar ik zie m t liefst in kostuum…
Ja eens met je reactie.
Ik ben ook wel benieuwd hoe je zelf kijkt op jouw eigen loopbaan en ontwikkeling daarin, @Josine Droogendijk. Waar je eerst, volgens mij ik volg het niet vanaf het begin, vooral fan was ben je nu eerder kritisch. Voor mij ook te kritisch soms maar dat ligt misschien vooral aan accent verschillen dat weet ik niet precies. Ik ben benieuwd hoe je zelf kijkt naar jouw rol als toeschouwer, verslaggever en volger van het koningshuis. En waar je net zei dat het alleen jouw mening is, daarmee doe je denk ik je positie geen recht. Het is idd maar een mening maar wel een andere mening dan van de buurvrouw. Ik zie je op het ad terug, vorsten, op tv, dan heb je invloed. Jullie als verslaggevers kunnen iemand maken of breken. Lijkt me soms maar een ingewikkelde positie.
Ik wil even inhaken, ik vind het juist een meerwaarde dat Josine meer kritisch is en meer kleur bekend.
Je hoeft niet overal klakkeloos mee eens te zijn, dan zou je bekend staan als ‘hielenlikker’ en geen mening hebben.
Ik vind het een beetje flauw om het te vergelijken met de beginfase.
Toen was Josine veel jonger en heb je minder overzicht van het geheel.
Je kennis, persoonlijke ontwikkeling en en voorkeuren ‘bouw’ je op!
Dus Josine ga lekker zo door en belicht alle kanten van je bevindingen.
Even voor de duidelijkheid ik zeg niet dat je niet kritisch mag zijn hé of dat ik alleen maar hielenlikker verhalen wil lezen. Ik bedoel ook niet dat ik de beginfase veel beter vind. En natuurlijk verander je in de loop der jaren is toch interessant om af en toe bij stil te staan hoe dat gelopen is.
@Josine Droogendijk ik snap ook dat dit allemaal te persoonlijk is om te beantwoorden zo plein public, mijn excuses dat ik er over begon. Het was gewoon iets waar ik al langer over na zat te denken en ik vond dit wel een artikel om er iets over te zeggen maar het is niet als aanval bedoelt meer als observatie en of je dat herkend.
Hoi Luna, interessante vragen, dank je wel. Ik denk dat ik, naarmate ik dichter bij de monarchie ben gekomen, inderdaad kritischer ben geworden. Niet zozeer op de persoonlijkheden, want naarmate ik Máxima beter heb leren kennen, ben ik haar leuker en sympathieker gaan vinden. Ze is sociaal zo scherp. Ze ziet het als iemand een knipoog nodig heeft, weet hoe ze de rol van een koningin moet spelen. Maar je ziet ook beter de valkuilen en de kansen die ze laten liggen. Amalia’s afwezigheid op 4 mei, de taalbeheersing van Amalia, de vele vakanties van de koning….Maar mijn leidraad dat kritiek kan en mag, zolang het maar fatsoenlijk geuit wordt. Alleen probeer ik op deze plek niet teveel discussie te veroorzaken, omdat ik ook wel dat het een plek is waar mensen even heerlijk kunnen ontspannen. Dat het een plek is waar verbinding belangrijker is dan een discussie winnen.
Dat niet iedereen blij wordt van kritiek, of de mate van kritiek, is beslist niet erg. De een kijkt nu eenmaal positiever tegen de monarchie aan dan de ander. Dat moet je als royaltyverslaggever simpelweg accepteren, net zoals een koningin ook niet ieders smaak kan zijn. C’est la vie.
Bedoel je de taalbeheersing van Máxima, dan deel ik jouw mening. Maar dat was al bekend.
Zolang Máxima de verbindende factor blijft tussen koningshuis en samenleving heb ik veel begrip. Laten we niet vergeten dat ze ervoor gezorgd heeft dat WA het ambt met plezier vervult ipv dat het een zware last is zoals bij zijn ouders.
En ik vind het alleen maar leuk dat persoonlijkheid heensijpelt door het beeld dat wij van royals hebben. Kleding, losse haren, hobby’s, hart voor sport: ik noem bijvoorbeeld QE bij paardenraces, met shawl ipv hoed, de string en de vakanties in verre oorden van Catherine, de cut-outperiode van Letizia. Google maar eens.
Daarbij: we hebben overal beeld bij en weten alles. Bernhard heeft heel wat afgeweest, al dan niet m’n zijn eigen gezin, Beatrix had zeer warme banden met de Heinekens.
Mooi stuk Josine. Ik blijf het best lastig vinden. Misschien mede omdat het koningspaar soms ook meerdere kanten van zichzelf laten zien. Wel denk ik dat het goed is dat het koningshuis een gezonde afstand houdt t.o.v. hun “onderdanen”.
Jammer, dat we altijd over andere weten hoe ze het moeten doen. En zo ook met het koningshuis. Laten we eens positiever doen.
Ze doen hun best , bij bezoeken zijn ze echt geïnteresseerd en ook na een bezoek gaan ze ook zeer regelmatig aan de slag met wat ze gehoord hebben. Dat jij andere dingen wil zien betekent niet dat ook gelijk opgevolgd moet worden .
Wat betreft die laatste zin: dit is slechts een beschouwing van Josine Droogendijk, geen feitelijk relaas. Dit is hoe ik er over denk, over hoe ik denk dat er over de zaak wordt gedacht 😅 Maar denk er gerust anders over!
Heel mooi en respectvol omschreven. Inderdaad zullen sommigen meer de flamboyante kant van Maxima juist erg waarderen terwijl dat voor anderen afstand schept. Ik ben geen fan meer van Maxima (hieronder werd verondersteld dat MKM lezers dat zijn) maar kan haar warme houding naar bijv ouderen erg waarderen. Op bezoek bij duurzaamheidsprojecten met een geïnteresseerd gezicht maar… ; dat vind ik niet te verstouwen. “Blanke spreekt met dubbele tong” zei Witte Veder dan. Wat betreft de nadelen van het leven van de Oranjes denk ik echt: je moet de positie niet aanvaarden als het je teveel tegenstaat of forceert. Daar staat tegenover dat zij het met hun voordelen/ privileges voor mijn gevoel net iets te bont maken (het kan veel erger natuurlijk), waardoor het inderdaad een associatie oproept met koningin spelen; versterkt door de enorme garderobe/ hoeveelheid tassen, etc. Beetje Downton Abbey- vibes. Bij koningin Mary en koningin Mathilde krijg je die indruk bijvoorbeeld niet zo gauw.
Met de eerste 2 pijlers ben ik het volledig met je eens….alhoewel er altijd een stukje persoonlijkheid van de toeschouwer in schuil gaat.
Maar met pijler 3 ben ik het niet helemaal met je eens. Je kunt het ook bekijken als enthousiasme, trots zijn op eigen land en Nederlanders en daar is ook in koninklijke hoedanigheid niets mis mee…sterker het maakt ze meer “van ons”.
Ik hoop dat ik het zo goed verwoord 🤔😏
Ten tijde van de MH!7 ramp was men onder de indruk van het medeleven van het koningspaar…..waarom mag dat dan niet bij de Olympische spelen of the wereldkampioenschappen als Nederland wordt vertegenwoordigd?
Alsof verdriet en ontzetting sterkere emoties zijn dan blijdschap en enthousiasme.
Ze worden in ieder geval verschillend gewogen.
Beste Josine, ik ben het met je eens, bij het koningshuis hoort decorum. Het zijn normale mensen maar er wordt ook enig pracht en praal verwacht. Wat ze privé uitvoeren moeten ze helemaal zelf weten, maar naar buiten toe – waar dan ook – hoort stijl en etiquette.
Ik heb een achtergrond in de diplomatieke dienst van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, en heb een korte periode nauw met Prins Claus samengewerkt. Daarnaast heb ik een aantal staatsbezoeken van destijds Koningin Beatrix en Prins Claus in het buitenland van nabij mee voorbereid en meegemaakt. In de dienst draait alles om decorum, en het bijzondere is: iedereen weet wat er van hem/haar verwacht wordt. Door [je aan te passen aan] de etiquette-regels is dat voor iedereen duidelijk.
Mooie en respectvolle beschouwing. Ik vind het moelijk om aan te geven waar de grens ligt Dat zal ook steeds door de heersende tijdgeest verschuiven.
Het gaat wel in de eerste plaats om de waardigheid van het ambt, waarbij ook op momenten (mede)menselijkheid getoont mag worden.
Heel interessante beschouwing. Ik vraag me af of het in andere landen precies zo werkt? Neem Spanje waar de koningin minder sprankelend gekleed mag gaan dan hier.
Mooi geschreven Josine. We zijn natuurlijk allemaal fan van Maxima, en met haar is er zeker een frisse wind door het koningshuis gewaaid. Maar toch vind ik dat Maxima niet met van dat losse piekhaar naar een ontmoeting, opening o.i.d kan gaan. Het is een kleine moeite om even een staartje te maken. Het hoeft heus niet elke ontmoeting met een hoed en alle toeters en bellen. Maar kom op…..ze is KONINGIN!!!! Ik moet ook netjes verzorgt op mijn werk verschijnen. En ik weet dat veel mensen dit een charme van Maxima vinden, maar ik, persoonlijk, vind dit niet…..
Een staartje is veelal ook niet een verzorgd kapsel bij de koningin, laat staan enigszins koninklijk.
Dit moet iknog een keer aandachtig lezen voor ik er commentaar op geef.🤔
Knap stukje journalistiek werk ….👏 Josine
Maar ben niet in alles met je eens 😉
Mooi uitgelegd, maar wat jammer dat we met z’n allen zoveel oordelen over elkaar en het koningspaar hebben over hoe het zou heuren… Volgens mij mogen we heel blij zijn met hoe ze zijn en belangstelling voor onze samenleving tonen. Misschien niet altijd zoals je het graag wil zien, maar het zijn ook maar mensen die hun best doen deze rol goed in te vullen…
Goed uitgelegd Josine. Al denk ik bij die laatste foto wel: het zijn ook gewoon mensen die op de tribune hun land naar de overwinning schreeuwen met een kek hoedje😂
Wat hierin misschien meespeelt: ik ben niet opgevoed met sportliefde. Ik heb mijn ouders of opa’s nog nooit zien schreeuwen naar de tv bij een goal. En als je dan de koning zo ziet juichen, dan zie ik dat dus als emotionele incontinentie. Terwijl een ander, die opgegroeid is met een sterke liefde voor een eigen club, dit heel normaal vindt. En zo kan het koningspaar het dus nooit voor iedereen goed doen.
(Al heeft het ook te maken met de kleding, want als prins William zo schreeuwt, heb ik er al minder moeite mee omdat hij een pak draagt. Het is misschien gewoon teveel van het ‘goede’.)
Helemaal mee eens. Het is ook goed dat men beseft dat het grootste deel vd Nederlanders niet in Amsterdam woont en toch vaak iets behoudender is.
Goed verhaal Josine! Leuk om jouw kijk op de zaak te lezen. En de foto’s spreken voor zich. De laatste foto is echt hilarisch.
Oh haha die laatste foto, best erg.
Ik lig nog in n deuk als ik m zie 😅(ondanks hun enthousiast medeleven).
Knap geformuleerd Josine, en de foto’s illustreren het contrast goed.